gabinet ginekologiczny
gabinet ginekologiczny lekarz ginekolog

Stosowanie leków i ryzyko zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy toksyczno-naskórkowej

Posted in Uncategorized  by admin
December 4th, 2018

Toksyczna martwica naskórka i zespół Stevensa-Johnsona są ostrymi stanami zagrażającymi życiu. Martwica naskórka powoduje erozję błon śluzowych, rozległe oderwanie się naskórka i poważne objawy konstytucyjne.1,2 Mechanizmy patofizjologiczne tych stanów nie zostały ustalone. W przypadku bardzo rozległego oderwania skóry (ryc. 1) i złego rokowania (śmiertelność od 30 do 40 procent), stan ten nazywany jest zwykle martwicą toksyczno-rozpływną naskórka. Łagodniejsze postaci znane są jako zespół Stevensa-Johnsona (ryc. 2) lub nakładający się na siebie zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.3 Toksyczna martwica naskórka jest zwykle związana z lekiem.1,2 Leki są ważną przyczyną zespołu Stevensa-Johnsona, ale infekcje lub powiązano również infekcje i leki.4 W przypadku doniesień i badań ponad 100 leków zostało uznanych za przyczyny zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka.1,2,5-10 Ograniczona liczba leków , w tym sulfonamidy, środki przeciwdrgawkowe i allopurinol, są najbardziej konsekwentnie związane z warunkami; czy niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), środki przeciwbólowe i antybiotyki niesulfonamidowe są z nimi powiązane, jest kontrowersyjne. Względne ryzyko związane ze stosowaniem konkretnych leków nigdy nie zostało określone ilościowo. Częstość występowania martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka ocenia się na 0,4 do 1,2 przypadków na milion osobolat8,9,11,12, a zespołu Stevensa-Johnsona na do 6 przypadków na milion osobolat.9,11 Chociaż nieczęste, te stany może zabić lub poważnie wyłączyć wcześniej zdrowych ludzi. Kilka przypadków skłoniło do wycofania nowo wydanych narkotyków2. Medyczne i ekonomiczne skutki tych zaburzeń są zatem większe niż można by oczekiwać na podstawie częstości występowania. Lepsze informacje na temat tych reakcji powinny pomóc w podejmowaniu decyzji medycznych. Przeprowadziliśmy duże międzynarodowe badanie kliniczno-kontrolne w celu ilościowego określenia związku poszczególnych leków z zespołem Stevensa-Johnsona i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka.
Metody
Projekt Case-Control
Z powodu niskiego spodziewanego występowania zespołu Stevensa-Johnsona i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka, najbardziej skuteczną metodą oceny ryzyka było badanie kliniczne z bardzo dużą populacją.13 Badanie przeprowadzono za pomocą rozległych sieci nadzoru obejmujących około 120 pacjentów. milion mieszkańców Francji, Niemiec, Włoch i Portugalii. Gromadzenie danych rozpoczęło się w lutym 1989 r. (We Włoszech) iw marcu 1992 r. (W Niemczech). Zakończył się we Francji 31 stycznia 1993 r. I trwa w innych krajach. Ta analiza obejmuje wszystkie podmioty zarejestrowane do 30 czerwca 1993 r.
Potencjalni pacjenci zostali zidentyfikowani poprzez regularne i częste kontakty z oddziałami szpitalnymi leczącymi takich pacjentów (np. Oparzenia, oddziały intensywnej terapii, oddziały dermatologiczne i oddziały pediatryczne). W Niemczech badanie kliniczno-kontrolne przeprowadzono jako część rejestru ciężkich reakcji skórnych. Po uzyskaniu świadomej zgody, wyszkoleni lekarze wykorzystali ustrukturyzowany kwestionariusz do przeprowadzenia wywiadu z potencjalnymi pacjentami, wraz z trzema kontrolnymi dopasowanymi pod względem płci i wieku do każdego pacjenta.
Pacjenci Case
Potencjalni pacjenci to ci, którzy zostali przyjęci do szpitala z rozpoznaniem martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka, zespołem Stevensa-Johnsona lub pokrewnym stanem (rumień exsudativum multiforme majus lub rumień wielopostaciowy)
[podobne: zespoły genetyczne u dzieci, przyczyny białkomoczu, choroba hashimoto objawy psychiczne ]

Tags: , ,

Leave a Reply

Powiązane tematy z artykułem: choroba hashimoto objawy psychiczne przyczyny białkomoczu zespoły genetyczne u dzieci